almapost.nl

Gewoon met z'n drieën

Claudia de Breij

27-4-2021

Waarom ik spelen ook zo nodig heb is omdat ik, als ik speel, soms pas voel wat ik eigenlijk voel.

Wat een mooie uitspraak van Claudia de Breij In de documentaire Hier zijn wij van Suzanne Raes. Hij roept gedachten op aan de functie van literatuur en toneel: de mens een spiegel voorhouden, de gevoelens op een rij zetten, de gedachtenwereld verbreden.

Hier zijn wij is trouwens helemaal de moeite waard. Je krijgt een boeiend driedubbelspel te zien. Ten eerste volg je Claudia en haar twee muzikanten, Michelle Samba en Abdelhadi Baaddi, bij het maken van de voorstelling Hier ben ik, opgebouwd rond het leven van Heintje Davids (1888-1975). Ten tweede zie je hoe drie artiesten worstelen met de onzekerheid of ze in deze tijd wel of niet kunnen optreden. Wat wordt het? Voor dertig mensen? Voor een halfvolle zaal? Uiteindelijk wordt de première in Carré, na diverse try-outs, toch, helaas, afgelast. Voorlopig althans.

Ten derde zijn er de ontroerende beelden van de variétéartieste Heintje Davids, bekend geworden om haar herhaaldelijke afscheidsvoorstellingen, en dapper doorgaand na het onvoorstelbare leed dat haar Joodse familie in de oorlog is aangedaan. Wat Claudia de Breij tijdens een repetitie tot tranen toe roert, en wat haar bovenstaande mooie uitspraak ontlokt.

Terugzien: 26-4-2021Het uur van de Wolf. Hier zijn wij.

Praatprogramma over boeken. Eindelijk weer.

20-4-2021

Lekker rommelig, zo kwam de eerste aflevering van Brommeropzee, het nieuwe boekenprogramma van de VPRO, op me over. Alsof de twee presentatoren, Ruth Joos en Wilfried de Jong, na een etentje blijven napraten aan een nog niet helemaal afgeruimde tafel. Ik vond het een verademing na het tuttige Mondo, en een stapje in de goede Wim Brands-richting. Over boeken en schrijven moet je rustig praten, met denkpauzes, verlegen lachjes en niet helemaal affe zinnen, dan komen er de beste dingen uit, zoals een beschouwinkje over het belang van bijzinnen waar ik nog wel wat meer over had willen horen, en waarbij ik de neiging kreeg mee te gaan praten, omdat ik het er niet op alle fronten mee eens was. Een goed teken.

Dat meepraten kan ook, enigszins, in het boekenclubgedeelte, waarvoor ik me meteen opgaf, en dat zich online schijnt af te spelen. Ook mochten nu al drie lezers hun mening geven, over De geschiedenis van mijn seksualiteit van Sofie Lakmaker, maar helaas kregen ze op tv te weinig tijd kregen, want er werden interessante dingen gezegd, juist aan het slot.

En: hoera! Geen afleidende muzikale intermezzo’s!

Ik ben afwachtend-positief. Blijf zeker kijken.

Brommeropzee is een Nederlands/Vlaams programma. Te zien op zondag bij NPO 2 om 19.20 en bij Canvas om 22.00 uur.

Een Alpenroman

25-3-2021

Door een tweet (dank, Chrétien Breukers) werd ik herinnerd aan Een Alpenroman (1960) van Simon Vestdijk. Wat een fijn boek is dat toch. Aanrader voor wie iets substantieels zoekt dat je niet loslaat, in deze tijd. Keurige, en getrouwde, vrouw gaat in haar eentje naar een hotel in de Alpen en wordt verliefd op een intrigerende serveerster. Prachtig beschreven, veel emotionele spanning.

Gewoon met z'n drieën

Vervolg op Dag Siem dag Tom....Mensen vroegen regelmatig hoe het verder ging met Siem, Tom en mama. Ook de uitgeefster vroeg het, en kwam met het voorstel een tweede deel te schrijven. Dit deel gaat over het hele eerste jaar na de dood van de vader van de jongens. Ze vieren Kerstmis en Opa's verjaardag. Siem maakt zich ongerust dat mama ook dood zal gaan, maar hij doet ook heel stoere dingen, zeker voor een jongetje van zes. En op het eind gaan ze op vakantie, gewoon met zijn drieen.

1997, uitgeverij Sjaloom

ISBN 90-6249-292-4

74 paginaís

Omslag en illustraties door Helen van Vliet

Terug naar de boekenlijst Naar de site van de uitgever