almapost.nl

Mijn vrienden en ik

Klimaat

31-10-2021

In het boek dat ik nu schrijf, werktitel Hoge bomen, reist de hoofdpersoon naar Edinburgh. Ze gaat met het vliegtuig, en in de lucht gebeuren dingen die ik leuk vind en waar ik als schrijver tevreden over ben.

Ineens roept mijn innerlijke stem:
'Kan dat wel? In deze tijd? Waarom laat je haar niet met de trein gaan? Zelfs regeringsleiders doen dat!'
Ik werp tegen dat ik juist zo'n leuke scène in het vliegtuig heb.
'Die kan je toch veranderen!' roept de stem. 'Ben jij nou een schrijver?'
'Maar mijn hoofdpersoon heeft het moeilijk. Ze kan even niet aan het klimaat denken,' werp ik tegen.
'Ja,ja,' antwoordt de stem, 'dat zeggen ze allemaal. Wat voor afstandje is het helemaal, ze stapt in de Eurostar, overstappen in Londen en het is gepiept.'
'Het kost haar een etmaal.'
'Wat is een etmaal vergeleken bij de ondergang van de aarde?' roept de stem.
Ik begin al te aarzelen.

Toen ik de laatste hand legde aan mijn vorige roman, De moeder van Vera kwam de coronapandemie net op. Ik heb die niet in het boek verwerkt, omdat hij van voorbijgaande aard leek en, zoals iemand zei: 'Mensen liever over een normale situatie lezen.' Dat bleek ook zo te zijn.
Maar de coronapandemie overviel ons, het klimaat niet. We zien het aankomen, overstromingen, vuurzeeën, extreme droogte.
Een leuke scène in de trein, of op de boot ... kom op, die moet ik kunnen bedenken.

Only you

17-8-2021

De buren verbouwen hun huis. Voor het eerst van mijn leven heb ik een
Blue tooth koptelefoon op mijn hoofd. Nu hoor ik zowel de verbouwingsgeluiden als Elvis Presley. Want boren en zagen dringt overal doorheen. Het boek dat ik schrijf onstaat op de klanken van oude popmuziek, schlagers, en een drilboor.
Onnavolgbaar mooie en sexy stem, Elvis. Wat moet ik daar nog aan toevoegen.

Only you en een zaag, op dit moment. Dat is stukken beter dan alleen maar een zaag, maar toch... Dit gaat tot december duren.

Haar lichaam schokt en siddert.

9-6-2021

Wat voor boeken heb je zoal voor jongeren? Literatuur (het boek heeft een dubbele laag, bijzondere vergelijkingen, roept op tot nadenken), lectuur (het boek is goed geschreven, zij het zonder extra laag, het is spannend door avonturen en/of psychologische ontwikkelingen, het neemt je mee in een nieuwe wereld) en pulp (het boek is opgesteld via een vast schema, de personages zijn plat, de gebeurtenissen heftig. De lezer is meer een ramptoerist dan een lezer).

Op de vraag welk van deze genres slecht is voor jongeren van 10-16 jaar, zal niemand lang hoeven nadenken. Toch is pulp juist het genre dat volop wordt bevorderd door De Jonge Jury, betaald door Stichting Lezen, en ondersteund door het Nederlands Letterenfonds.

Hoe kan dat? Yra van Dijk en Marie-José Klaver wijden er in De Nederlandse Boekengids (dNBg) van juni/juli een uitvoerig artikel aan, waarin ze ook hartverscheurende voorbeelden geven van de pulpromans die tegenwoordig volop op leeslijsten staan, onder het motto Als ze maar lezen.

Haar lichaam schokt en siddert alsof ze onder stroom staat. Zomaar een zinnetje uit Wreed van Mel Wallis de Vries, dat ik moeilijk kwijtraak.

Een cursist wees me op het artikel, en ik geef het door, omdat iedere leraar, ouder, en bestuurslid van het letterenfonds dit zou moeten lezen. nederlandseboekengids.com/20210607

Mijn vrienden en ik

‘Pas maar op. Zo kom je er niet in de wereld,’ zei mam. Ik wilde haar vragen wat ze met ‘er’ bedoelde, maar hield mijn mond omdat ze die vraag toch niet zou snappen.

Christel de Veer leidt niet het leven dat haar ouders, en vooral haar moeder, als ideaal zien: afstuderen, man, kinderen. Ze is wars van ambities, woorden als carrière en maatschappelijke ladder zeggen haar niets. Je zou haar leefwijze bescheiden kunnen noemen, maar bij nadere beschouwing rijst de vraag of hij dat ook is.

Een halve eeuw lang observeert, bewondert, helpt en verafschuwt Christel haar vriendengroep. Ze is zeker geen doetje, en ook geen heilige, maar wel een scherp observator van haar omgeving en haar vrienden. Ze haakt nooit af, ook niet bij schokkende, verdrietige of semicriminele gebeurtenissen waar anderen voor terugdeinzen.

Hoe blijf je jezelf in deze wereld met zijn nagenoeg onzicht­baar geves­tigde onwankel­bare waarden?

Als je er eenmaal aan begint, dan is het lastig weg te leggen. Je bent en blijft nieuwsgierig naar hoe het verder gaat, hoe het gaat aflopen.
- Anneke van Dijken, Ann’s boekenblog

Wat is het heerlijk om zo dichtbij jezelf te kunnen blijven in een wereld die enorm verandert en mensen die veranderen!
- Mieke Schepens, Graag gelezen

2017, Uitgeverij de Onderstroom

ISBN 978-90-823491-2-2

320 pagina's

Terug naar de boekenlijst Naar de site van de uitgever