almapost.nl

Schrijfdagboek

De schrijver moet zijn werk doen!

21-3-2017

Zelden was ik het zo eens met een in VPRO-boeken geïnterviewde schrijver als afgelopen zondag met Jamal Ouariachi. Hij was kritisch over de trend – hoe lang al aan de gang?* – om kortheid in een tekst per definitie als een pluspunt te beschouwen. Ouariachi spreekt van spaarpotproza. Het wordt vooral bij korte verhalen gebruikt, hoewel je het ook wel in romans tegenkomt. De hoogste lof is dan: ‘Er staat geen woord teveel in.’ Maar je hebt weglatingen en weglatingen. De eerste zet de lezer aan het denken, en betrekt hem zo op een aangename of zinvolle manier bij het verhaal. De tweede riekt naar gemakzucht bij de schrijver, en laat bijna al het denkwerk aan de lezer over.

Het was boeiend om te zien hoe de auteur probeerde het verschil onder woorden te brengen met een voorbeeld. Bijna onbegonnen werk, buiten de context van een verhaal. Het is immers een kwestie van zinnen en woorden en komma’s en punten en van de opbouw van een verhaal als geheel. Wel is het zo dat je die gemakzuchtige weglating meestal feilloos herkent in een boek. (En ik betreur hem altijd heftig.) Ouariachi: ‘Je moet de lezer geven wat hem toekomt. De lezer moet het niet invullen, de schrijver moet het aanreiken. De schrijver moet zijn werk doen.’

Jamal Ouariachi (1978, Nederlandse moeder en Marokkaanse vader) werd geïnterviewd vanwege zijn nieuwe verhalenbundel Herinneringen in aluminiumfolie. Maar het gesprek ging vooral over schrijftechniek. Naast het bovenstaande ook nog over het verschil tussen verhaal en roman, de vraag of een verhaal volmaakt moet of kan zijn en het aan iedere schrijver bekende feit dat een verhaal meestal een heel andere kant opgaat dan je van plan was. Boeiend!

*) Voor mijn gevoel bestaat dit al sinds we geen ‘Grote Drie’ of ‘Grote Vier’ meer hebben zoals in de jaren ’70. Het is er langzaam ingeslopen, ineens moest alles kort zijn.

Uitgeven

Volop bezig met alle kleine klusjes die een uitgever moet doen. Prettig werk, veel gemakkelijker dan schrijven, maar het moet wel gedaan worden. Ik wil Mijn vrienden en ik eind mei of begin juni uitbrengen.

Vorig bericht